Ik in 2500 tekens, inclusief spaties. 3 februari 2010

Mieke Scheirs, een medestudente journalistiek had een gezellig gesprekje met mij. ‘Wat drijft je?’ en ook een beetje ‘Wie ben je?’. Lees en ontdek. Mieke zelf ontdek je op http://miekenske.wordpress.com/

“De liefde die ik kreeg van mijn kindjes, daar deed ik het voor.”

Serena Ciavarella, een lachrijke journaliste in spe met Italiaanse roots. Ik sprak met serena af op haar kot in Mortsel, waarvoor ze elke week haar hometown Wezemaal verlaat. De kerstboom stond nog steeds te pronken. Ik vroeg of ze een gewoonte van thuis om de kerstsfeer zolang mogelijk te behouden wou introduceren in Antwerpen. Ze lachte en vertelde me dat er in haar ouderlijk huis  nog nooit een kerstboom stond die een tijdelijke piece d’oeuvre van het meubilair werd. Ze gaat alvast niet elk weekend naar Wezemaal voor een overtijdse kerstboom, maar voor haar geliefde Chiro des te meer!

“Ik ben nu twee jaar leidster. Vorig jaar gaf ik leiding aan de sloebers, waar ik ooit als 6-jarig meisje mijn chirocarrière ben begonnen. Dit jaar ben ik leidster van de tito’s, jongens en meisjes van het 1^ste en 2^de middelbaar. Ik probeer in de week al mijn schoolwerk af te hebben, zodat ik vrijdagavond zonder schoolzorgen naar de leidingsvergadering kan vertrekken. Als ik in de week op kot zit, kijk ik echt uit naar de vergadering. Niet zo zeer naar de vergadering zelf, die gaat meer over serieuze dingen zoals de financiën van de Chiro of de organisatie van een gezamenlijk spel. Maar na de vergadering drinken we altijd nog een pintje. Mijn vrienden zitten dan ook bijna allemaal in de Chiro. De leidingsvergadering is dus steeds een leuke start van het weekend!

Op zondag is het van 2 tot 5 Chiro, maar er komt veel meer bij kijken. Om de twee maanden maak ik een programmaboekje. Elk weekend moeten we dan nog afspreken hoe we alles gaan aanpakken. Iedereen van de leiding heeft zo zijn taak. Ik heb gekozen om het programmaboekje te maken dat ik ineens kan gebruiken voor een schoolproject.

Ik denk er wel over na om volgend jaar te stoppen met de Chiro. Dit jaar is de sfeer binnen de leidingsploeg wat verminderd en er zijn meer problemen dan vorig jaar.  Mijn beslissing staat nog niet helemaal vast. Die ga ik voor het chirokamp maken, want het kamp is altijd zo tof dat er steeds de drang is om toch een jaartje verder te doen. Maar chiro draait niet alleen rond het kamp, het vraagt een heel jaar inzet. Ook gaf ik liever leiding aan mijn sloebers. Ze vlogen rond mijn nek en ze gaven me enorm veel knuffels. De liefde die ik kreeg van mijn kindjes, daar deed ik het voor. Voor hen zou ik echt in de Chiro blijven. Dit jaar is het wel anders. Mijn tito’s zijn ouder en sommige beginnen te puberen, wat soms wel tot hilarische scenario’s leidt. Achja, ze zeggen altijd dat je moet stoppen op het hoogtepunt en wie weet wat brengt de toekomst nog meer!”