Voor de maatschappelijke topics wordt er gedurende twee weken vakoverschrijdend gewerkt rond het thema sport en sportjournalistiek. Onze lector sociologie gaf de opdracht om door een sociologische bril naar een zelfgekozen sport te kijken en die vanuit één of meerdere sociologische invalshoeken te benaderen.
Onze groep telde vijf vrouwen en wij kozen voor een sport die volgens velen dé mannensport bij uitstek is en dat is rugby. Één van onze invalshoeken is dan ook de sekseverhouding binnen de rugbywereld. We hadden telefonisch contact met de dochter van een ex-rugbyspeler uit de nationale ploeg. Yet Ceulemans(18j) wist ons te vertellen dat algemeen gedacht wordt dat de rugbywereld haast ontoegankelijk is voor vrouwen. Maar in werkelijkheid is dat niet zo want binnen het rugbybestaan is wel degelijk plaats voor vrouwen. Ze hebben eigen ploegen binnen de verenigingen en daar vinden ze niet dat rugby een vrouwonvriendelijke sport is.
Aangezien we in een journalistieke opleiding zitten en media een passie van ons allen is, werd deze dan ook als invalshoek gebruikt. Hiervoor hadden we een interview met sportjournalist Kristof Terreur van Het Laatste Nieuws en ex-rugbyspeler Hugo Ceulemans voor de nationale ploeg. Beiden bevestigden dat de rugbysport zelden of nooit onze Vlaamse media haalt. Volgens Terreur is dit zeer normaal, omdat we nu eenmaal niet in een rugbycultuur leven en de interesse voor sporten zoals voetbal of wielrennen veel groter is dan die voor rugby. Ook Ceulemans vindt dit niet vreemd, rugby wordt nu eenmaal minder beoefend en een klein vertegenwoordigde sport verdient minder media-aandacht. De reden waarom rugby in Frankrijk of Engeland wel ruim aan bod komt in de media heeft dus te maken met de rugbycultuur die bij hen wel leeft. Rugbyspelers zijn er dan ook heuse sterren.
Bekendheid of geld verwerf je allesbehalve als professioneel rugbyspeler. Reiskosten en outfits worden zelf betaald en van een inkomen kan je hier enkel dromen. Binnen de rugbywereld zijn de spelers wel redelijk bekend maar het wereldje is zo klein dat het niet verder reikt dan dat. Ook sponsors in België zijn eerder niet geïnteresseerd om rugby te financieren. In het buitenland is Nike wel de grootste sponsor en maken ze ook verschillende reclamespotjes waarin rugby gepromoot wordt. Die spotjes verschijnen hier niet op het scherm omdat er amper een doelpubliek voor bestaat.
Toch is er verbetering op komst. De Belgische Rugbybond heeft een Franstalige Belgische site opgericht waarop Belgische rugbywedstrijden te zien zijn en waarop constant nieuw beeldmateriaal en informatie verschijnt. Hierdoor proberen ze de media-aandacht voor de sport wat op te krikken en dat kan eventueel sponsors met zich meebrengen. Maar of rugby ooit populair wordt in onze media, daar geloven we niet direct in.
In de zetel der hersenspinsels vind je de amuses pen en de schoolopdrachten van een studente journalistiek aan de Plantijn Hogeschool van Antwerpen. Hopelijk zijn jullie verwachtingen niet te hoog, zodat ik ze nu en dan eens kan inlossen :-)
