Het nieuwe schooljaar brengt heel wat veranderingen met zich mee, waaronder het nieuwe vak JouPra. De opdracht rond een Antwerps plein is dan ook de voornaamste paginavulling in mijn nieuwe schoolagenda. Sint-Annaplein. Een naam die ik in me opnam en waarmee ik de volgende maanden aan de slag mag. ‘Bemin het plein als was het je lief’, zo luidt de opdracht voor mij en mijn klasgenoten. Maar natuurlijk komt de liefde niet zomaar. Ietwat wantrouwig zoek ik mijn toekomstige op op Google en ik kom vanalles te weten over haar leven en haar karakter. Zo wordt er mij verteld dat de mossel van Sint-Anna beroemd is (of moet ik zeggen berucht) in Antwerpen en omstreken. Ik ben benieuwd naar wat Sint-Anna nog meer voor mij in petto heeft en ga op pad. Sint-Anna is geen plein op zich, maar strekt zich uit als een kuststad aan de Schelde. Met een bijna paradoxale sfeer tegenover de rechteroever, komt linkeroever met Sint-Anna onder de arm op mij af. De eerste kennismaking, je kan het beschouwen als een soort van blinddate, verliep erg moeizaam. Misschien ligt het aan mezelf, aangezien pleindaten nog nieuw voor me is, maar ook Anna verwelkomde mij met een nog erg rustige, timide glimlach. Natuurlijk mag ik niets overhaasten, want zo’n pleinromance groeit met de tijd.
Om de sfeer van Sint-Anna nog meer op te snuiven trok ik bovenstaande foto. Geen groot kunstwerk, maar een eerste visuele impressie van de kathedraal, kuise moeder van Antwerpen, met een stukje onverbloemd Sint-Anna op de voorgrond. Tot nu toe is dit Sint-Anna zoals ik haar zie. Minder hoogstaand dan de metropool, maar zeker zo geleefd en karaktervol. Ik ben er dan ook rost van overtuigd dat Sint-Anna me nog zal verrassen. De roman van onze liefde kent hierbij pas zijn voorwoord.
In de zetel der hersenspinsels vind je de amuses pen en de schoolopdrachten van een studente journalistiek aan de Plantijn Hogeschool van Antwerpen. Hopelijk zijn jullie verwachtingen niet te hoog, zodat ik ze nu en dan eens kan inlossen :-)
