In De Morgen van vandaag stond er een klein artikeltje dat bij mij een grote indruk naliet. De kop luidde: “89-jarige gearresteerd omdat ze weigert bal van kind terug te geven”. Ik weet niet hoe dit bij jullie in de oren klinkt, maar bij mij alleszins niet als vreedzaam vogelgefluit waaraan ik mijn ’s ochtends om 8u precies verwacht bij het wachten aan de tramhalte.
Sinds twee dagen ontvang ik namelijk een abonnementje op De Morgen en als ik voorbij mijn brievenbus fiets lukt het altijd nog net om eventjes te stoppen en die krant eruit te halen. Uiteindelijk ben ik ook een beetje nieuwsgierig wat voor geks er nu weer gebeurd zal zijn in de wereld, dus van zodra mijn fiets mooi geparkeerd staat in het fietsenrek aan de tramhalte gaat dat bundeltje papier open. En geks was er gebeurd vandaag!
Ik voel me als studente journalistiek ook een beetje verplicht om de grote economische crisis en andere serieuze maatschappelijke problemen aandachtig te volgen, maar zo nu en dan durf ik wel eens nalatig zijn en stiekem verder bladeren naar het iets ‘zachtere’ nieuws. Onlangs noemde iemand mij hiervoor nog de geitenwollen sok onder de journalisten in spé, maar daar lach ik eens mooi om. Maar goed, vanochtend was het niet anders. pagina 1, 2, 3 tot en met 7 kregen van mij een ietwat ongeïnteresseerde blik tot mijn ogen vielen op pagina 8. Het artikel werd geklasseerd onder “stand der dingen” wat mij, als geitenwollen sok, dus toch wel aanspreekt.
Blijkbaar heeft een 89-jarige vrouw uit de Verenigde staten een verschrikkelijk vervelend buurjongetje. Het kind had al meerdere malen de bal over de haag getrapt en hier kon de dame in kwestie echt niet mee leven, waardoor ze de plaatselijke orde erbij riep. Je zou voor minder, niet? De politie was zelfs al eens eerder tussen beide moeten komen en de vrouw had al twee waarschuwingen, maar dit mocht niet baten. Bij het overvliegen van de volgende bal belde ze de politie opnieuw, wat dus leidde tot haar arrestatie.
Absurd vind ik dit allemaal. mijn eerste gedacht was dat het weer typisch Amerikaans nieuws was. Ik bedoel, hoe vaak gebeurt het wel niet dat onwaarschijnlijke primeurs uit de Verenigde Staten komen? Denk bijvoorbeeld ook aan de zwangere man die een paar maanden geleden de voorpagina’s haalde.
Nadat ik alles een beetje had overdacht was ik vooral teleurgesteld. Ten eerste ben ik niet zo naïef om te geloven dat er in iedere buurt peis en vree heerst, maar je buurjongetje aanklagen vanwege zijn spontane, uiterst natuurlijke speelplezier gaat toch wel een beetje te ver voor mij.
Daarnaast begon ik ook verder te denken. Hoe eenzaam voelde die vrouw zich? Ik kan mij niet meteen voorstellen dat een actieve 89-jarige vrouw zich druk maakt om een voetbal die overvliegt. Nee. Hierbij stel ik mij eerder een lieve, levenslustige oma voor die maar wat graag de bal terug brengt naar het jongetje in kwestie en daar bovenop ook nog eens een mandje zelfgebakken koekjes meeneemt om hem te verrassen. maar helaas, niet alle oma’s ter wereld voldoen aan dit ideaalbeeld.
Ik neem mij op dit moment alleszins plechtig voor om later, als ik zelf 89 jaar ben, die buurjongen een mooi paar geitenwollen voetbalsokken te breien in plaats van mijn excuses aan te bieden op de rechtbank.
In de zetel der hersenspinsels vind je de amuses pen en de schoolopdrachten van een studente journalistiek aan de Plantijn Hogeschool van Antwerpen. Hopelijk zijn jullie verwachtingen niet te hoog, zodat ik ze nu en dan eens kan inlossen :-)
